De padelelleboog is een blessure die vaak voorkomt bij mensen die veel padel spelen en het is eigenlijk een variant van de klassieke tenniselleboog.
Men klaagt over pijn aan de buitenkant van de elleboog, soms met uitstraling naar onderarm en pols.
Pijn is er vooral bij knijpen, een hand geven én tijdens en na het padellen. Vaak gepaard met verminderde kracht in de arm.
Biomechanisch gezien veroorzaakt overbelasting van de peesaanhechting aan de elleboog door herhaaldelijke excentrische krachten microtrauma’s aan de laterale epicondyl (puntige botuitsteeksel aan buitenkant elleboog).
Door de harde balimpact van bal op een relatief hard padelracket en dus minder schokabsorbtie moet de elleboog meer kracht verwerken.
Incidentie:
De elleboog is volgens een systhematische review uit 2023 het meest voorkomende blessuregebied in padel (1.).
Volgens een Italiaans onderzoek is dit aandeel 14% bij recreatieve padellers en wordt het
over het algemeen geschat op 1 op de 5 van alle blessures in padel (2.).
Fig. 1 Infographic over de belangrijkste uitkomsten over deze studie (1.)
Wat is de oorzaak?
In padel – met vaak technische slagen en veel overheadwerk – krijgt de elleboog extra mechanische belasting te verwerken.
Beginnende padellers gebruiken vaak een gebogen pols bij contact, wat de belasting op de elleboog verhoogt (3.).
Foutieve techniek, te hard willen slaan en smashen in combinatie met meer trainings- of wedstrijdintensiteit (en dus minder hersteltijd) gaat hiermee vaak gepaard.
Ook wordt er vaak verkeerd materiaal (racket) gekozen die eigenlijk helemaal niet bij die speler past. Een topzwaar racket (waar het gewicht vooral bovenin het blad zit) geeft vaak te veel belasting aan de(nog) ongetrainde onderarm.
En dan zijn er natuurlijk ook andere factoren die een rol spelen, denkend aan leeftijd.
70% van de padelspelers heeft namelijk de leeftijd tussen 27 en 54 jaar, waarvan 39% tussen de 40 en 54 (4.).
Op wat latere leeftijd is het herstelvermogen van pezen een stuk minder en zijn pezen juist zelfs wat kwetsbaarder!
Ook andere factoren zoals stress, vermoeidheid, werkdruk, prive-omstandigheden kunnen een rol spelen bij het ontstaan van blessures.
Overweging vanuit de manueel therapeut
In de literatuur wordt vaak gesproken over de peesaanhechting aan de elleboog van de strekkers van de pols die aangedaan is en de bron voor de klachten.
Als manueeltherapeut ben ik juist overtuigd dat verstoorde rotaties (functiestoornissen of bewegingsbeperkingen) in de bovenrug, schoudergordel, schoudergewricht, ellebooggewricht en polsgewricht in hun gezamelijke bewegingsketen primair verantwoordelijk zijn voor de elleboogklacht. Vaak met een verminderde kracht van de schouderspieren aan de achterkant bij je schouderbladen.
En dan heb ik het nog niet eens over de onderrug en alles wat daaronder zit tot de enkels en voeten.
Dat betekent dus ook dat we bij het behandelen of voorkómen van de blessure vooral niet naar de lokale klacht moeten kijken.
In de fysiotherapie wordt ‘even minder padellen’ of zelfs ‘totale rust’ veel geadviseerd om de blessure te laten herstellen, maar ik ben van mening en heb de ervaring dat dat juist zeker niet hoeft!
Het ‘resetten’ van het lichaam, zodat alles weer optimaal beweegt, begeleidt met de juiste oefeningen voor mobiliteit of kracht creëert in de meeste gevallen meer dan voldoende voorwaarde om lekker door te kunnen spelen! Maar ook aandacht schenken aan het ‘fine-tunen’ van je techniek!
Overweging vanuit oogpunt van de trainer
Het grote verschil tussen tennis en padel is dat we bij padel de bal meer ‘duwen’ in plaats van ‘slaan’.
Daar gaat het technisch vooral vaak mis bij de beginnende of recreatieve spelers.
Slaan we de bal meer, dan is er vaak teveel racket- / armactie ten opzichte dan het lichaam. Bovendien worden ballen dan vaak te ‘vlak’ geslagen en hebben ze te veel vaart.
Duwen we de bal meer, dan houdt het in dat we veel meer ons hele lichaam met rotatie van de romp gebruiken om de bal te spelen. Dit geld voor welke slag dan ook, forehand, backhand, volley’s, bandeja, bajada, vibora, enz.!
De juiste voorbereiding, timing, raakpunt, greep aan het racket, stand van lichaam en voetenwerk is hierbij essentieel.
Bij heel veel slagen is de ideale techniek ook het streven om het raakpunt van de bal wat dichterbij het lichaam te hebben. Zo creëer je ook een kleiner momentarm tussen je racket en je schouder, wat dan ook zorgt voor minder belasting op bijvoorbeeld de elleboog.
En om daarvoor te zorgen is je voetenwerk misschien wel het allerbelangrijkst!!
1. Dahmen J, Emanuel KS, Fontanellas-Fes A, Verhagen E, Kerk- hoffs GMMJ, Pluim BM Incidence, prevalence and nature of injuries in padel: a systematic review. BMJ Open Sport Exerc Med 9(2):e001607. (2023).
2. Thomas E. et al.; Incidence of injuries and associated risk factors in a sample of Italian recreational padel players.The Journal of Sports Medicine and Physical Fitness, 04 Oct 2023, 63(12):1324-1330
3. Cocco, G. et al. Musculoskeletal disorders in padel: from biomechanics to sonography. Journal of ultrasound, (2024) 27:335–354
4. Global Padel report. Playtomic en Deloitte
